به خدا حافظي تلخ تو سوگند، نشد
که تو رفتي و دلم ثانيه اي بند نشد
لب تو ميوه ي ممنوع ولي لب هايم
هر چه از طعم لب سرخ تو دل کند، نشد
با چراغي همه جا گشتم و گشتم در شهر
هيچ کس، هيچ کس اينجا به تو مانند نشد
هر کسي در دل من جاي خودش را دارد
جانشين تو در اين سينه خداوند، نشد
خواستند از تو بگويند شبي شاعر ها
عاقبت با قلم شرم نوشتند ،نشد
فاضل نظری
من رقص دخترکان هندی را بیشتر از نماز پدر و مادرم دوست دارم
چون آنها با عشق و علاقه می رقصند
اما پدر و مادرم از روی عادت نماز می خوانند...
"دکتر علی شریعتی"
انداختی هر پهلوان را بر زمینت
با چشم هایت ، گوی های آتشینت
من باختم ایمان و عقل ناقصم را
وقتی قسم خوردم به زیتونت ، به تینت
لبْ قرمزِ چشم آبی گیسو طلایی
الحمد لله و ربّ العالمینت
الحمد للّهی که مستم کرد از عشق
با پای خود آورد تا میدان مینت
باید ببینی لحظه ی جان دادنم را
رگ های من ارزانی حمام فینت
آهوی جنگل های سرسبز شمالی
ای گرگ های بی سروپا در کمینت
با دوستانت دشمنم ، بیرون بیاور
این مارها را از میان آستینت
اسطوره ی ناب غزل های منی تو
شهری خرابِ شعرهای دلنشینت
صد نه ، هزاران لشکر از دل های زخمی
مانده ست پشت سایه ی دیوار چینت
○
نفرین به من ، نفرین به من ، نفرین اگرکه
با من نباشد روزهای بعد از اینت
....نیکوکار.....
دستم بگیر ای هیجان همیشگی..
تا سر کنم به سفره نان همیشگی..
قدری سریعتر به خدا دیر می شود
این دست با مرور زمان پیر می شود
پاییز می رود و منم فصل سوخته
این آخرین نشانه یک نسل سوخته
این روزها گرفته دلم از تو ،از خودم
یک روز نعره می زنم آری که این منم
من شاعری که در تو نمودی نداشتم
از من بهار خواسته بودی من نداشتم
با این حساب مرد تو آواره می شود
این سیم آخر است نگو پاره می شود!
هی پیش می روم هدفم ساحل نیست
هی جار می زنم که خدا عادل نیست..
آخر به من چه اگر آدم اشتباه کرد..
در چشم های آبی حوا نگاه کرد...
حوا ویار داشت دلش در هوای سیب
آدم تمام زندگیش شد فدای سیب
در این میان گناه من بی نشانه چیست؟
تصمیم ناخدای جهان عادلانه نیست
کم کم به مرز کفر تو نزدیک می شوم
اصلا درست مثل تو لائیک می شوم!
با این حساب مرد تو آواره می شود
این سیم آخرست نگو پاره می شود!
" تورج بخشایشی"
| |||
در سفره ای که وسعت نان جا نمی شود
تعبیر خوابهای تو معنا نمی شود
حوای من ز خوشه ی گندم که بگذری
شیطان دوباره گرد تو پیدا نمی شود
بیراهه های راه تو را راه رفته ام
این پای راه راه دگر پا نمی شود
دیگر برای گفتن یک شعر تلخ و خیس
جز چاه ها دهن کسی وا نمی شود
گفتی جنون چه حرف قشنگیست خوب من
هر کار عاقلانه که زیبا نمی شود
گفتی برو....پیشم نمان....ولی..
آخر سفر بدون تو ...تنها نمی شود
دختر بابل وشیراز مثالی گل من
طعم لیمویی دریای شمالی گل من!
اتفاقا به من -این غرب زده! -می آیی
مشرقی حادثه ی فرض محالی گل من!
اتفاقی که مرا سمت غزل میکشد...و
ساحلی تشنه که دریا به بغل میکشد...و
این چه رازی ست خدایا که مداما تن او
عطرنارنج نشستست به پیراهن او
دختر عطر ترنج است ودریا پدرش
کاش ایکاش بیفتدنظرم در درنظرش
تا به جادوی نگاهش به تناسخ برسم
درمعمای تنش باز به پاسخ برسم....
توی چشمش شب شعریست که پایانش...نه!
توی هر حوزه و ارشاد فراخوانش.... نه!
حال (سعدی) نه عجیب است پریشان بشود
(منزوی ) از غزلش باز پشیمان بشود.....
ارتجاع است به فنجان و ورق روبزنم
قبله ی حافظی و آخر فالی گل من
جنس مرغوب شرابی و پراز آتش و خون
مثل زمزم چه قدر ناب و حلالی گل من!
مثنوی جنگل گیسوی پریشانش...آی
یادوبیتی لب سرخ غزلخوانش....آی
مثل "الکل" کمکم کرد که حیران نشوم
غرق شب دربدری باشم و ویران نشوم
هرکسی هرچه دلش خواست به قلبم بزند
مثل باران بلا باشدو....نم نم.... بزند
وحشت از عاقبت جنگ صلیبی نکنم
کمکم کرد که: احساس غریبی نکنم ....
توی تهران همه جا آهن وسیمان و غم است
حسرت سبز من آه ای گل شالی گل من!
آخرین فرصت تکرار شدن سبز شدن
واسه این مرد پر از میل زوالی گل من!
سوژه ام باش که اسم تو مرامم بشود
خواب و آسایش و لبخند حرامم بشود
در قفس باشم و اما تو دعایم بکنی
"آسمان غزلم" باز صدایم بکنی
هیجان غزلم به سقف امکان برسد
دفتر دربدری با "تو" به پایان برسد
دختربابل وشیراز مثالی گل من
طعم لیمویی...................
۰۰۰از مهران سجودیان۰۰۰
هر بار خواست چای بریزد نمانده ای
رفتی و باز به سکوتش نشانده ای
تنها دلش خوش است به اینکه یکی دوبار
با واسطه سلام برایش رسانده ای
حالا صدای او به خودش هم نمی رسد
از بس که بغض توی گلویش چپانده ای
دیدم دوباره شهر پر از جوجه فنچ هاست
گفتند باز روسری ات را تکانده ای
می رقصی و برات مهم نیست مرگشان
مشتی نهنگ را که به ساحل کشانده ای
بدبخت من ،فلک زده من ،بد بیار من
امروز عصر چای ندارم .... تو مانده ای
آبان 1388
شهریور 1388
تیر 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
